الو... الو... سلام
کسی اونجا نیست ؟؟؟؟؟
مگه اونجا خونه ی خدا نیست ؟
پس چرا کسی جواب نمیده؟
یهو یه صدای مهربون! مثل اینکه صدای یک فرشتس...
بله با کی کا رداری کوچولو؟
خدا هست ؟باهاش قرار داشتم. قول داده امشب جوابمو بده.
فرشته گفت:بگو من میشنوم
کودک متعجب پرسید : مگه تو خدایی ؟ من با خدا کار دارم
فرشته گفت:
هر چی میخوای به من بگو قول میدم به خدا بگم
صدای بغض آلودش اهسته گفت: یعنی خدام منو دوست نداره ؟
فرشته ساکت بود بعد از مکثی نه چندان طولانی گفت: نه خدا خیلی دوست داره مگه کسی میتونه تو رو دوست نداشته باشه
بلور اشکی که در چشماش حلقه زده بود با فشار بغض شکست و بر روی گونه اش و با همان بغض گفت:
اصلا اگه نگی خدا باهام حرف بزنه گریه میکنما...
بعد از چند لحظه هیاهوی سکوت گفت:
بگو زیبا بگو هر آن چه را که در دل کوچکت سنگینی میکنه بگو دیگه بغض امانشو بریده بود بلند بلند گریه کرد وگفت:
خدا جون خدای مهربون خدای قشنگم میخواستم بهت بگم: تو رو خدا نزار بزرگ شم تو رو خدا
خدا گفت:
چرا؟؟؟ این مخالف تقدیره! چرا دوست نداری بزرگ بشی؟
آخه خدا من خیلی تو رو دوست دارم قده مامانم ده تا دوستت دارم
.
.
.
بزرگ شم نکنه مثل بقیه فراموشت کنم نکنه نکنه یادم بره که یه روزی بهت زنگ می زدم نکنه یادم بره هر شب باهات قرار داشتم
مثل بقیه که بزرگ شدند و حرف منو نمیفهمند مثل بقیه که بزرگنو فکر میکنن من الکی میگم با تو دوستم
مگه ما با هم دوست نیستیم پس چرا هیچ کسی حرفامو باور نمیکنه
خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته ؟ مگه این طوری نمیشه باهات حرف زد...؟؟؟
خدا بعد از تمام شدن گریه های کودک گفت:
آدم محبوب ترین مخلوق من چه زود خاطراتشو رو به ازای بزرگ شدن فراموش میکنه...
کاش همه مثل تو به جای خواسته های عجیب من رو از خودم طلب میکردند تا تمام دنیا در دستاشون جا میگرفت...
کاش همه مثل تو مرا برای خودم ونه برای خودخواهیشان میخواستند
دنیا برای تو کوچک است ...
بیا تا برای همیشه کوچک بمانی و هرگز بزرگ نشوی
کودک کنار گوشی تلفن در حالی که لبخند بر لب داشت در آغوش خدا به خواب رفت.